خـــــدایا!

خدایا! خدایا!
به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است، حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم.

خدایا!
تو چگونه زیستن را به من بیاموز، چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

خدایا!
رحمتی کن تا ایمان نام و نان برایم نیاورد و قوّتم بخش که نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم .

خدایا!
مگذار که ایمانم به اسلام و عشقم به خاندان پیامبر، مرا با کسبه ی دین، با حَمَله ی تعصُّب و عَمَله ی ارتجاع هم آواز کند.

خدایا!
مرا از این فاجعه ی پلید مصلحت پرستی که چون؛ "همه کس گیر" شده است وقاحتش از یاد رفته و بیماری شده است که؛ از فرط عمومیتش "هر که از آن سالم مانده باشد" بیمار می نماید مصون بدار!  تا به رعایت مصلحت، حقیقت را ذبح شرعی نکنم.

 

  دکتر علی شریعتی

 

/ 1 نظر / 16 بازدید
کوچکتر ازهمه ودوستدارشان

با سلام وتقدیم ارادت وبا اجازه همه شما عزیزان، یک پیام آزاد می گذارم. دوستان! پیروزی ونجات هرمردمی فقط وفقط به میزان مشارکت آنان در راه نجات و عزت دسته جمعی شان است. هیجگاه و هیجگاهی یک جامعه با تلاش فردی بعض افرادشان به نجات و عزّت دسته جمعی نمی رسد. درست مثل یک موتر که با حرکت یک تایر یا تعدادی از ابزار وآلاتش هرگز موفق به حرکت ورسیدن به مقصد نمی شود. نکته ی مهمتر اینکه همیشه منافع کلان فردی وابسته به منافع کلان عمومی است. مثلا هم سرمایه دارشدن در جامعه ی محروم دشوار است وهم یک سرمایه دار، تا مردم وجامعه اش ازامنیت، بازسازی، اقتدار و... برخوردار نشود سرمایه اش مثل کشتی روی آب در وضعیت متزلزل وشکننده قرار دارد واحتمال نابودشدنش زیاد است. پس برادران عزیزم!! بیایید همه باهم دسته جمعی برای نجات تلاش کنیم. هرکسی از توان خودش استفاده کند مثلاکسی که دانش وقلم دارد با قلم خود، کسی که هنرهای دیگر دارد با آنها، کسی که پول دارد با پول خودش نویسندگان وصاحب قلمان متعهد و دلسوز وسایتها و وبلاگهای خوب را کمک کند. کسی که آبروو روابط اجتماعی دارد از راه ارتباطات و... بیایید این فرهنگ مترقّی وتکامل بخش را در جا